مزامیر ۷۶

Dette kapitlet er ikke spilt inn med denne stemmen ennå. Teksten nedenfor er ترجمه قدیم — Old Persian Version (1895) i sin helhet, og det er den samme teksten som blir lest opp.

برای سالار مغنیان برذوات اوتار. مزمور و سرود آساف خدا در یهودا معروف است و نام او دراسرائیل عظیم!

خیمه او است درشالیم و مسکن او در صهیون.

در آنجا، برقهای کمان را شکست. سپر و شمشیر و جنگ را، سلاه.

تو جلیل هستی و مجید، زیاده از کوههای یغما!

قوی‌دلان تاراج شده‌اند و خواب ایشان رادرربود و همه مردان زورآور دست خود رانیافتند.

از توبیخ تو‌ای خدای یعقوب، بر ارابه هاو اسبان خوابی گران مستولی گردید.

تو مهیب هستی، تو! و در حین غضبت، کیست که به حضورتو ایستد؟

از آسمان داوری را شنوانیدی. پس جهان بترسید و ساکت گردید.

چون خدا برای داوری قیام فرماید تا همه مساکین جهان راخلاصی بخشد، سلاه،

آنگاه خشم انسان تو راحمد خواهد گفت و باقی خشم را بر کمر خودخواهی بست.

نذر کنید و وفا نمایید برای یهوه خدای خود. همه که گرداگرد او هستند، هدیه بگذرانند نزد او که مهیب است.

روح روسا رامنقطع خواهد ساخت و برای پادشاهان جهان مهیب می‌باشد.