مزامیر ۷۵

۱برای سالار مغنیان بر لاتهلک. مزمور و سرود آساف تو را حمد می‌گوییم! ای خدا تو راحمد می‌گوییم! زیرا نام تو نزدیک است و مردم کارهای عجیب تو را ذکر می‌کنند.

۲هنگامی که به زمان معین برسم براستی داوری خواهم کرد.

۳زمین و جمیع ساکنانش گداخته شده‌اند. من ارکان آن را برقرار نموده‌ام، سلاه.

۴متکبران را گفتم: «فخر مکنید!» و به شریران که «شاخ خود را میفرازید.

۵شاخهای خود را به بلندی میفرازید. و با گردن کشی سخنان تکبرآمیز مگویید.»

۶زیرا نه از مشرق و نه از مغرب، و نه ازجنوب سرافرازی می‌آید.

۷لیکن خدا، داور است. این را به زیر می‌اندازدو آن را سرافراز می‌نماید.

۸زیرا در دست خداوند کاسه‌ای است و باده آن پرجوش. ازشراب ممزوج پر است که از آن می‌ریزد. و امادردهایش را جمیع شریران جهان افشرده، خواهند نوشید.

۹و اما من، تا به ابد ذکر خواهم کرد و برای خدای یعقوب ترنم خواهم نمود.

۱۰جمیع شاخهای شریران را خواهم برید و اماشاخهای صالحین برافراشته خواهد شد.