مزامیر ۲

Dette kapitlet er ikke spilt inn med denne stemmen ennå. Teksten nedenfor er ترجمه قدیم — Old Persian Version (1895) i sin helhet, og det er den samme teksten som blir lest opp.

چرا امت‌ها شورش نموده‌اند و طوائف در باطل تفکر می‌کنند؟

پادشاهان زمین برمی خیزند و سروران با هم مشورت نموده‌اند، به ضد خداوند و به ضد مسیح او؛

که بندهای ایشان را بگسلیم و زنجیرهای ایشان را از خودبیندازیم.

او که بر آسمانها نشسته است می خندد. خداوند بر ایشان استهزا می‌کند.

آنگاه در خشم خود بدیشان تکلم خواهد کرد وبه غضب خویش ایشان را آشفته خواهد ساخت.

«و من پادشاه خود را نصب کرده‌ام، بر کوه مقدس خود صهیون.»

فرمان را اعلام می‌کنم: خداوند به من گفته است: «تو پسر من هستی امروزتو را تولید کردم.

از من درخواست کن و امت هارا به میراث تو خواهم داد. و اقصای زمین را ملک تو خواهم گردانید.

ایشان را به عصای آهنین خواهی شکست؛ مثل کوزه کوزه‌گر آنها را خردخواهی نمود.»

و الان‌ای پادشاهان تعقل نمایید! ای داوران جهان متنبه گردید!

خداوند را با ترس عبادت کنید و با لرز شادی نمایید!

پسر راببوسید مبادا غضبناک شود، و از طریق هلاک شوید، زیرا غضب او به اندکی افروخته می‌شود. خوشابحال همه آنانی که بر او توکل دارند.