مزمور آساف خدا در جماعت خدا ایستاده است. درمیان خدایان داوری میکند:
«تا به کی به بیانصافی داوری خواهید کرد و شریران راطرفداری خواهید نمود؟ سلاه.
فقیران و یتیمان را دادرسی بکنید. مظلومان و مسکینان را انصاف دهید.
مظلومان و فقیران را برهانید و ایشان را ازدست شریران خلاصی دهید.
«نمی دانند و نمی فهمند و در تاریکی راه میروند و جمیع اساس زمین متزلزل میباشد.
من گفتم که شما خدایانید و جمیع شما فرزندان حضرت اعلی.
لیکن مثل آدمیان خواهید مرد وچون یکی از سروران خواهید افتاد!»
ای خدا برخیز و جهان را داوری فرما زیراکه تو تمامی امتها را متصرف خواهی شد.